กาลิคสกี้
กาลิคสกี้ เบื่อหน่ายเต็มทีกับการที่ผู้คนชอบพูดจาล้อเลียน ชาวโปแลนด์ หาว่าเป็นคนโง่เง่าเต่าตุ่น เขาตัดสินใจว่าจะต้องใช้ ชีวิตอย่างมีความสุข โดยไม่กลัวใครมาว่างี่เง่าอีกต่อไป เขาสมัครเข้า เป็นสมาชิกสโมสรนักชิม แล้วหาตำราว่าด้วยอาหารการกินแทบทุก เล่มมาศึกษา เมื่อศึกษาอย่างหนักเป็นเวลาสามเดือนแล้ว กาลิคสกี้ก็ก้าว อย่างผึ่งผายเข้าไปสั่งอาหาร " ก่อนอื่นเอาสลัดมาก่อน ผมต้องการน้ำใส ให้สลัดของผมมี อุณหภูมิที่ 56 องศานะ และให้ซ้อมสลัดเย็นเฉียบด้วย ต่อไปผมขอ ฟิเลมินญอง เอาแบบมีเดียม เครื่องเดียวเอง ข้าวโพดอ่อน มันบด เครื่องดื่มน่ะ ขอเป็นเซบาสดติอานี่ปี 1973 และของหวานขอเป็นเคริน ซูเซิทก็แล้วกัน พร้อมกับกาแฟ โคลัมเบียสักถ้วยหนึ่ง" ชายคนที่ยืนฟังเขาสั่งอาหาร ย้อนถามขึ้นว่า " นี่...คุณเป็นชาวโปแลนด์ใช่ไหม ? " " ใช่ " กาลิคสกี้ตอบ " เอ๊ะคุณรู้ได้อย่างไร? " " ง่ายมาก " ชายคนนั้นตอบ " นี่คือร้านขายเครื่องเหล็ก "